اینجا خونه تفرشمونه! درست یک ماه قبل  و یک هفته قبل ازسرقت.. آره سرقت! دزدا همه دار و ندارمونو بردند!!درست تو همون شبی که عزیز از دنیا رفت و ما تا صبح بیدار بودیم..فرداش هنوز توی بهشت زهرا بودیم که عمه رقیه زنگ زد و من و احسان راهی تفرش شدیم. چشمت روز بد نبینه چیزی که دیدیم قابل باور نبود!یک قفل سالم باقی نمونده بود. از قفل در باغچه شکسته بودند تا کمد دیواری و کمدهای کنار کتابخونه..همه چیز بیرون ریخته و درهم و برهم.حتی لباسهای توی کمد رو هم برده بودند..اما فاجعه اصلی توی زیر زمین بود.تمام آچارها؛جک لندرور؛لاستیک های نوی پیکان و لندرور؛چراغ کوره ای؛دیگهای مسی؛تمام گردو و بادومهای امسال که مقدارشون کم هم نبود..تنها چیزی که نبرده بودن موتور حسن  بود!خلاصه من و احسان زنگ زدیم ۱۱۰ و یک شیون و واویلایی تو قلعه راه انداختیم نگفتنی!(آره جون عمه مون).دو تا مامور اومدن و از محل بازدید کردند و ما هم لیست اموال مسروقه رو نوشتیم و قرار شد هر وقت گرفتنه شون زنگ بزنن! هفته بعدش که برای چله ممد عمه نصرت رفتیم؛دیدیم به به!مثل توپ صدا کرده و همگان!دارن از دزدی خونه ما می گن و  دزده کلی ناله نفرین شده که مال بچه یتیم!! برده..خلاصه کلی خندیدیم!کی فکرشو می کرد..
تفرش؟!
خونه ما؟!
دزدی ؟!
..
بله!
دزدا خونه ما هم میان!!